vidivelli

விடிவெள்ளி 

தோழியே...
நீ எனக்கு தோழியா...
சந்தேகம் எனக்கு

பைத்தியிமாகி உனைத் தேடுகையில்
உள்ளத்தில் இருந்து கொண்டே
உணர்வுகளுக்கு கண்ணாமூச்சி காண்பிக்கையில்

அவசர அவசரமாய் நான் ஓட
உயிரை இழுத்து
அழுத்தி அமர வைத்து
அமைதி கொடுக்கையில்

அழகாய் யாரும் கவிதை கேட்டால்
உன் முகம் மனகண்ணை
எட்டி பார்க்கையில்

இக்கவிதை படிக்கையில்
உனக்குள் முட்டிப் பார்க்கும்
உணர்வுகளை நினைக்கையில்

நட்பா? காதலா?
நட்பிற்காய் நீ வாதம் செய்கையில்
நான் தோற்பதன் காரணம்
நட்பா? காதலா?
என வாதம் செய்ய நினைக்கும் பொழுதுகளில்

என சிற்சில சமயங்களில்
மட்டும் தோன்றும்
நீ எனக்கு தோழியா...

நான் தொலைந்துவிட்டதாய்
தோன்றும் போதெல்லாம்
உன்னில்தான் தேடச் சொல்லும்
என் இதயம்...
இப்போது இதயம்
தொலைந்துவிட்டதாய் எண்ணுகிறேன்
இதையும் உன்னில் தேடுவதோ...

காதலர் தினத்தன்று
நண்பர்களை
கேலி செய்த என்னை
நண்பர்கள் தினத்தன்று
கேலி செய்தது காதல்...

காதலின் காதுக்குள்
தோழி நீயென கத்தினேன்...
ஆனால் அதுவரை
கண்மூடியிருந்த காதல்
கண்மூடித்தனமாய் தாக்க
என் எண்ணங்கள்
குழம்பி போயின

உன் எண்ணம் வேண்டாமென
என் உள்ளம் உதறும்...
மனக்கிண்ணம் தாண்டேன் என
குழப்பச் சாறு கதறும்...

பட்டதும் சுட்டதும்
போதும் போதும் என்று
என் மனம்
வண்ண நினைவுகளை கிழித்துவிட்டு
காவிக்கு தாவி
அதோ ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது...

தவம் செய்ய துணையாய்
மாலை ஒன்று
அதில் உன் நினைவுகளை
கோர்த்து சேர்த்துவைக்கும் கேள்விகள்
வேறென்ன...
நீ எனக்கு தோழியா...

கண்ணன்

kanmozhi

கண்மொழி

உன் குழைந்த பார்வையில்
நான் குவிந்து குறைந்தேன்

என் விரல்கள் உன் விரல்களை
ஊடுருவதன் திறமையை ஆச்சர்ய்க்கும் நீ
உன் கண்கள் என்னையே
ஊடுருவுவதை ஏன் அறிவதில்லை

அன்போடு ஒரு சொல்
அடிமையாகிவிடுகிறேன்
அதையே கண்ணால் சொல்
காணாமல் போகிறேன்

வாய்க்கு எட்டிய வார்த்தை
கண்ணுக்கு எட்டுவதில்தான்
இங்கு இம்சை
அதுவே என் உயிரிசையும்!

சில்லென்ற பார்வையிலிருந்து
சில்மிஷ பார்வை வரை
சிலாகிக்கும் வித்தையை
எங்கு கற்றன கண்கள்

ஒன்றுமில்லையென நீ உரைத்தாலும்
உண்டு உண்டென்று உளரும்
ஒன்றாய் நாம் கலந்திருக்கையில்
உள்ளே என்னுள்ளே உலவும்

பார்வைக்காய் ஏங்கியது போய்
பார்வையால் ஏங்குகிறேன்
அடுத்தெப்போது கிட்டுமோ என
அவ்வப்போதே ஏந்துகிறேன்

அதிகம் அழுவதில்லை நீ
அதனால்தான் உயிரோடிருக்கிறேன்
நீயழும் கணங்களில் மட்டும்
அதிகமாய் கனக்கிறது மனம்

நீயில்லா தருணங்களில்
வாழ்வோடு தர்க்கம்
உன் விழிகளில் மட்டுமே பார்க்கிறேன்
என் வாழ்வியல் அர்த்தம்

கண்ணன்

thunai

துணை

ஆற்றுக்கும் பாதைக்கும் நடுவில்
சாலையோரம் நடப்பாய் நீ
பாதைக்கும்  உனக்கும் நடுவே
நான்
உனக்கும் ஆற்றுக்கும் நடுவேதான்
என் நினைவு

அறிவு கொள்
ஆற்றல் வளர்... தந்தை!
அன்பு கொள்
ஆண்மை வளர்... அன்னை!
என்னை கொள்
உன்னை கொல்... நீ

தனித்தனி உயிர் நமக்கு
என்னுயிர் எனக்குள்
உன்னுயிர் உனக்குள்
என்னுயிருள்ளும்
உன்னுயிருள்ளும்
என்னையும் உன்னையும்
உண் உயிர் நம் உயிர்

நான் அறியா ஆழங்கள்
உன் மனதிலும் உண்டு
நீ அறியா ஆளுகைகள்
உன் கண்ணிலும் உண்டு

காதல் தோல்வியில்
தாடி வளர்க்கமுடியாமல்
தீரம் வளர்ப்பீர்களோ?
எது எவ்வகையா
உன் பழைய அவனக்கு
இஜ்ஜென்மம் முழுதும்
கடன் பட்டவனானேன்

சிறு வயதில்
சின்னப் பொட்டு நிலா
அறிவியல் தயவில்
வெள்ளைக் கல் நிலா
இப்போழுதிலோ
என் மனம் சுற்றும்
என் மனம்  முற்றும்!