Wednesday, June 9, 2010

manam

மனம்
அப்பா அம்மாவை
பெல்டில் விளாசினார்
சிறு பையனாய்
நான் ஒரு மூலையில்

என் மனக்கதவை
திறந்த நொடியில்
கண்ணில் அறையப்பட்ட
முதல் நினைவு
முகம் மூடி
முன்னேறினேன்

நானும் என் தம்பியும்
ஒரு பட்டாம்பூச்சி பிடித்து
தீப்பெட்டி ஒன்றில்
அடைத்து வைத்தோம்
தவறென ஏன் தோன்றவில்லை
தடம் மாற்றினேன்

ஆசை வைத்த
வசந்தியிடம் கடிதம் கொடுத்து
அவள் அப்பாவிடம்
போட்டு கொடுக்க
பேப்பர் ரோஸ்ட் ஆகிக் கொண்டிருந்தேன்
ஒரு நினைவில்

மஞ்சள் பையும்
பேட்டா செருப்புமாய்
கல்லூரி சேர்ந்தேன்
மறு நினைவில்

பின்
பேனா கிறுக்கல்கள்
காதல் கிறுக்குகள்
வேலையில் சேர்ந்தது
சேலையில் விழுந்தது
திருமணம்
மழலை
ஏணிகள்
ஏமாற்றங்கள்
பட்டாம்பூச்சியாய்
எக்கச்சக்க நினைவுகள்

எதிலும் ஒட்டாமல்
என் மனதின்
தொடுவானம் தொட
ஓடிக் கொண்டிருகிறேன்
எதைத் தேடி எதற்காய்
நான் அறியேன்!
கண்ணன்

No comments:

Post a Comment